«Ως ενήλικα παιδιά από διάφορες οικογένειες, εστιάζουμε στον εαυτό μας για να έχουμε τα θετικότερα αποτελέσματα. Σταδιακά, απελευθερωνόμαστε από συνεξαρτητικές ή εθιστικές σχέσεις». ΜΚΒ σελ. 60

Πριν από την ανάρρωση φαινόταν ότι οι σχέσεις μας ήταν συνεξαρτητικές ή εθιστικές. Αυτές είχαμε συνηθίσει· με αυτές ανατραφήκαμε. Αν κάποιος ήθελε κάτι διαφορετικό από εμάς, νιώθαμε άβολα γιατί ουσιαστικά δεν καταλαβαίναμε τί ακριβώς ήταν «αυτό το διαφορετικό». Θα μπορούσαμε να εξακολουθούμε να παίζουμε θέατρο για λίγο καιρό, αλλά τελικά τα τείχη ορθωνόντουσαν. Δεν είχαμε κανένα πρότυπο για υγιείς σχέσεις.

Καθώς μαθαίνουμε να εστιάζουμε στον εαυτό μας στα ΕΠΑ, αρχικά μοιάζει άβολο. Οι περισσότεροι δεν έχουμε συνηθίσει να φροντίζουμε τον εαυτό μας συναισθηματικά. Σταδιακά αρχίζουμε να βλέπουμε ότι μπορούμε να απομακρυνθούμε από εκείνους που εξακολουθούν να μας κακοποιούν και να βιώσουμε μία νέα αίσθηση ελευθερίας επειδή δε νιώθουμε ενοχές.

Αντλούμε δύναμη από αυτούς που έχουν έρθει πριν από εμάς στο πρόγραμμα. Ακούμε για το πώς έχουν αντιμετωπίσει δύσκολες αλλαγές μέσα από την πίστη και την εμπιστοσύνη στην Ανώτερή τους Δύναμη και σε εκείνους με τους οποίους μοιράζονται το ταξίδι τους. Βλέπουμε να εκπληρώνονται οι υποσχέσεις αυτού του προγράμματος στους άλλους και τώρα έχουμε το κουράγιο να ζητήσουμε καθοδήγηση όπου μας είναι διαθέσιμη.

Σήμερα με απαλλάσσω από τις συνεξαρτητικές και εθιστικές σχέσεις για χάρη εκείνων που βασίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό. Θα μάθω έναν καινούριο «χορό» που με γεμίζει με ζωή.